Anita Ammerlaan

Posted on sep 1, 2015
Anita Ammerlaan

Beeldend kunstenaar Anita Ammerlaan

 

Anita Ammerlaan tekende vroeger als kind al heel veel. Zij keek altijd met een veel bewondering naar de schilderijen van haar overgrootvader die de wanden van haar ouderlijk huis en familie sierden. Op haar 16e begon Anita teken- en schilderlessen te volgen bij een kunstenares. Vanaf dat moment werd het tekenen en schilderen steeds serieuzer voor Anita en dat was de reden dat zij zich aanmeldde bij de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam, de Willem de Kooning Academy. In 1999 studeerde Anita Ammerlaan af aan de richting ‘Autonoom 2D’. Tijdens de eerste 2 jaar van haar studie was Anita nog naarstig op zoek naar een thema. Deze vond zij in 1997 in haar eigen omgeving. Het belangrijkste thema, de rode draad in haar leven, vond zij bij het melkveebedrijf van haar vader en oom; de koe. Sinds 1997 schildert Anita koeienportretten van de koeien van het melkveebedrijf van haar vader en oom. Haar doel was om deze portretten met olieverf op figuratief – realistische manier te schilderen om zo de verschillende koeien en hun karaktereigenschappen te verduidelijken. Iedere koe is een individu en is weer anders dan andere koeien, net als dat mensen zo van elkaar kunnen verschillen.

Na een jaar of 10 koeien geschilderd te hebben, zat Anita Ammerlaan vast in het schilderen van haar geliefde koeien. Zij begon andere dieren in het dierenrijk te schilderen en andere natuur op een figuratief – realistische wijze.
Maar Anita bleef het gevoel houden dat zij zich verder moest ontwikkelen in haar kunst. Het schilderen van andere dieren in dezelfde figuratief – realistische stijl gaf haar nog steeds geen voldoening.

In de zomer van 2011 vertrok Anita Ammerlaan samen met haar vriend Patrick voor een schildervakantie naar Portugal. In de hitte van het Portugese binnenland kon zij het enthousiasme niet meer opbrengen voor het schilderen op deze figuratief – realistische stijl. Dus legde Anita een blanco doek voor haar neer en startte intuïtief, temidden van de Portugese natuur, zonder enkel plan, met een ander materiaal, om haarzelf en de toeschouwer te verrassen. Het resultaat waren schilderijen van niet bestaande natuur en oases met een flinke partij reliëf, intense kleuren, glans en contrast in kleur, licht en structuur. Deze schilderijen gaven een impressionistische, abstracte en expressionistische sfeer. Anita noemde deze werken ‘Lightscapes’.

Terug in Nederland zette Anita deze stijl en techniek voort. Maar begin 2012 kwam hier iets tussen. Haar vader en oom lieten enkele melkrobots installeren op het melkveebedrijf, waardoor de koeien voortaan door deze robots gemolken zouden worden. Doordat de computer van deze robots geen informatie had van geen enkele koe, moesten de koeien voor de eerste keer langs deze robots geleid worden. Door middel van een transponder om de nek van iedere koe kon de computer de gegevens per koe bewaren, zodat het melken daarna volledig via de robot en de computer zou gaan. Anita heeft geholpen om deze koeien voor de eerste keer langs de robot te leiden en daarbij moest de robot handmatig bediend worden.
En weer stond Anita oog in oog met haar uit het oog verloren koeien. Anita kon het niet weerstaan om weer koeien te gaan schilderen. Maar dit keer toch echt anders. Dus zij begon de koeien van haar vader en oom te combineren met haar ‘Lightscape’- serie. Deze beslissing resulteerde in haar zogenaamde ‘Lighscape-Cows’, zeer kleurrijke, glanzende, in hoogteverschillende koeien portretten met een combinatie van enkele stijlen; figuratief, abstract, impressionistisch en expressionistisch.

Anita komt steeds terug op haar ‘roots’, de koeien en het melkveebedrijf zijn nu eenmaal de rode draad in haar leven. Maar omdat zij zich toch ook moet blijven ontwikkelen om te voorkomen dat zij weer vast komt te zitten, blijft Anita ook naar aanleiding van de natuur schilderen maar ook abstract werken.

www.anitaammerlaan.com